IN de Stress of UIT de Stress? Aan jou de keuze

We blijven vast zitten in de cadans van de eisen die het werk ons op blijft leggen. Daarmee verhogen we het risico dat we blijvende lichamelijke of geestelijke schade oplopen, en echt ziek worden. En als we dan echt over die grens gaan en instorten, geven we de schuld aan de werkomgeving, aan de baas, aan de economie, aan... vul maar in.

Het valt niet mee om ontspannen de dag door te komen in onze jachtige samenleving. Er wordt zo veel van ons geëist, dat stress en burn-out geen zeldzaamheid meer zijn. Soms lijkt het wel of stress een normaal verschijnsel in onze samenleving is geworden. Als iemand er ontspannen uitziet rijst de vraag of hij misschien werkeloos is, of de kantjes er van afloopt! Toch weet iedereen dat stress geen gezonde situatie is. Maar we nemen geen maatregelen om van de problemen af te geraken. We blijven vast zitten in de cadans van de eisen die het werk ons op blijft leggen. Daarmee verhogen we het risico dat we blijvende lichamelijke of geestelijke schade oplopen, en echt ziek worden. En als we dan echt over die grens gaan en instorten, geven we de schuld aan de werkomgeving, aan de baas, aan de economie, aan... vul maar in. Er is er maar eentje die we niet de schuld geven, en dat zijn we zelf. Want, zo leggen we uit, we zijn het slachtoffer van de eisen van onze omgeving.

Durf verantwoordelijk te zijn

Kunnen we dit scenario vermijden? Bestaan er methoden om ons te vrijwaren van deze ellende? Ik denk van wel. Mits we niet weg lopen voor de oorzaken van zo’n situatie. Dat betekent dat we met een open hart moeten onderzoeken hoe we ons leven zo hebben ingedeeld dat we stress toe hebben gelaten. Anders gezegd, is het van het hoogste belang niemand anders de schuld te geven van onze ellende. We zijn er zelf in beland door keuzen en beslissingen te nemen die hier toe konden leiden. Ik zeg niet dat dit makkelijk gaat, maar er is gewoonweg niemand anders die ons leven leidt dan wijzelf, en wij zelf kunnen elke kant op gaan die ons gunstig lijkt. Wel is het belangrijk in te zien dat er vaak externe factoren zijn die van een zo groot belang zijn dat we ons daardoor laten leiden, maar dan zijn wij degene die ons daardoor laten leiden. Dus zijn en blijven wij zelf de enige verantwoordelijke. Als iemand zegt “Ja, maar ik had echt geen andere keuze in die situatie,” zou hij eigenlijk moeten zeggen: “Andere opties waren nog minder dan waar ik toen voor gekozen heb.” Dat lijkt soms moeilijk om te aanvaarden. Misschien kan een voorbeeld dit verduidelijken.

Mijnheer A weet dat als hij zijn targets niet haalt, hij op zoek moet naar een andere baan, en die liggen niet voor het oprapen. Dus hij legt er nog een schepje bovenop. Daarbij wordt niet goed van zijn baas die hem maar achterna blijft jagen. Kortweg, hij wordt ziek. Geeft zijn werk de schuld. Hij had immers geen andere keuze!

Die had hij wel. Hij had kunnen zeggen: “Baas, het wordt me te veel, ik ga naar huis en je zoekt het maar uit.” Waarom heeft hij die keuze niet gemaakt? Omdat de gevolgen hem nóg erger voorkwamen dan om maar te blijven zwoegen en zweten. Thuis zitten en geen geld verdienen terwijl hij op moet blijven draaien voor alle kosten zijn nog angstaanjagender dan het vooruitzicht om ziek te worden. Zeg niet dat dit geen keuze zou zijn geweest, maar neem de verantwoordelijkheid dat je een dergelijke optie niet hebt gewild. Hij hád het kunnen doen, maar hij deed het niet. Wie bleef dus in de stressvolle situatie? Juist. Hij. Omdat hij daar voor koos.

Als je dit ook over je eigen situatie kunt zeggen, dan heb je de belangrijkste stap genomen om uit de stress te geraken. Het betekent gewoon dat je nu, voor het eerst de verantwoordelijkheid hebt genomen, dat jij het zelf bent die de keuzen heeft genomen. Dat het NIET aan de baas ligt. NIET aan de economie. NIET aan je vrouw. NIET aan de wereld. Jij staat zelf aan de basis van iedere en elke keuze die in je leven wordt gemaakt. Duidelijk.

Kies om te kiezen

Zo zou je NU ook de keuze kunnen maken: “Ik ga NU die stress aanpakken.” Als je dat niet doet, maak JIJ dus voor JEZELF de keuze om het er maar bij te laten.

Maar?!! Hoe moet je dat dan aanpakken?

Nou, laten we daar eens naar kijken. Om een stap te nemen die later niet de beste blijkt te zijn, is ook geen uitnodiging. Want nu je voor jezelf de verantwoordelijkheid voor je hele leven hebt aanvaard, wil je ook verantwoordelijk omgaan met het nemen van beslissingen. De eerste stap is de belangrijkste: Creëer voor jezelf een omgeving van waaruit je duidelijker en helder je situatie kunt overzien. Haal jezelf uit de verwarrende mist die je zicht belemmert. Zorg dat je wat rust en kalmte voor jezelf opeist, van waaruit het nemen van keuzen niet meer zo onduidelijk is. Hoe duidelijker de werkelijkheid zich aan je ontvouwt, hoe simpeler het wordt om je situatie te overzien, en hoe makkelijker het wordt om een verantwoorde keuze te maken.

Lees verder...

Bron: Aquariusage